نقش بر آب شدن توطئه کودتا؛ دلیل بزرگ نیامدن امروز مردم به خیابان

برنامه ریزی های اندیشمندان! کودتاچی طبق معمول بر باد رفت. نخست نگاهی می اندازیم به این سناریو. غافل گیر شدن مأموران حکومتی در برابر مردم بی دفاع نخستین دلیل برای دست به قلم شدن سناریو نویس ها بود. سرداران و فرماندهانی که بر علیه مردم می جنگند فکر این را نکرده بودند که این مردم برای کتک خوردن به خیابان نمی آیند و گاهی هم از جان خود دفاع خواهند کرد. هرچند که نهایت خشونت مردم در روز عاشورا خسارات مالی و پرتاب کردن سنگ و مشت و لگد زدن بود و فیلم ها و عکس ها نشان از ترحم اکثریت مردم به مأموران دارد. خشونت نیروهای نظامی و پرتاب اشک آور به سمت کودک و پیر و جوان و زن و مرد کجا و دفاع کردن از جان خود کجا؟!

دو روز پس از عاشورای خونین، تظاهرات خودجوشی که البته سخن ران و اتوبوس و بلنگو و کیک و ساندیس و غذا و ... هم به در آن جوشیده بودند و نامه های منتشر شده هم گواهی بر بسیار خودجوش بودن این تظاهرات بود برگزار شدن که البته فقط مردم تهران هم نبودند! در این تظاهرات انواع و اقسام توهین ها به سیدهای د اولاد پیغمبر جناب میرحسین موسوی و سید محمد خاتمی شد و همچنین روحانی شریفی همچون شیخ شجاع اصلاحات مهدی کروبی صورت گرفت و از زبان سخن ران خالی از ادب هم اکثریت مردم ایران گوساله خوانده شدند. اما این سناریوهای تکراری هم نتوانست مردم را وادار به حرکتی غیر معقول کند تا این که...

دیشت لجن پراکن های دولتی اقدام به پخش دروغی مبنی بر بازداشت و تبعید مهدی کروبی و میرحسین موسوی کردند که جنبش سبز ابتدای امر را به دلیل حساسیت موضوع اقدام به خبر رسانی کرد تا جایی که برای دقایقی این خبر روی لینک های داغ بالانرین هم اضافه شد. این سناریو بدون شک در صدد ایجاد رعب و وحشت و همچنین تحریک مردم معترض برای شرکت در راه پیمایی روز پنج شنبه بود که خیلی زود دست دروغ گو ها رو شد. زمان کم برای تبلیغ راه پیمایی روز پنج شنبه این فکر را در سر خشونت طلب ها انداخته بود تا نهایت خشونت را در برابر معترضان کم تعداد به کار برند که امیدواریم کسی باقی نمانده باشد که این موضوع را درک نکرده باشد.



آزاد باشید

بی حرمتی صریح به حدیث آزادگی امام حسین (ع)

امام حسین علیه السلام، سالار شهیدان، نمونه ی کامل و بی همتای آزادگان تاریخ و سمبل ایستادگی و عدم تسلیم شدن در برابر ظلم دین داشتن را در گرو ازادگی می داند. در روز عاشورا و روزهای پس از آن مأموران حکومت ایران این حدیث را نادیده گرفته و با خشونت و چوب و چماق و گلوله در تلاش بودند تا جلوی موج مردمی و سبزی را بگیرند که بدون خشونت آمد و وادار به دفاع شد و هیچ کجای تاریخ هم نوشته نشده که دفاع کردن خشونت است. مردم مسلمان ایران یا حسین گویان و یا ابوالفظل گویان و یا زینب گویان و یا فاطمه و یا علی گویان به مبارزه علیه بی عدالتی و ستم آمدند و امید داشتند تا یاد خون حسین و هفتاد و دو شهید کربلا شرم و حیایی در دل و مغز این تا دندان مسلح ها ایجاد کند.

اما همه دیدند که چه کسانی جلوی درب مسجدی که خانه ی خدا می نامندش با چوب و میله و شلنگ ایستاده بودند و مردم عزادار را متجاوز به ناموس می نامیدند. همه دیدند دختر خردسالی را که جلوی چشم پدر و مادر گریان اش طعم تلخ و سوز شدید اشک آور را چشیده بود.

استبداد برای پوشاندن جنایت های خونینی که در عاشورای حسینی انجام داد حالا کورکورانه و بدون لحظه یی اندیشیدن به این که دریا را نمی توان با پیاله ای از آب خالی کرد اقدام به بازداشت مجدد فرزندان بی گناه کرده تا کیهان بتواند مطالب متعفن اش را چاپ کند. هرچند که این وقت خوبی برای خندیدن به مزدوران نویسنده نیست اما پوزخند خودش به روی لب می آید.

نیروی سرکوب گر هم بیان کرده که فتنه گران را دستگیر کرده. ما خیلی خوشحال شدیم! اما وقتی صبح به سر کارمان می رفتیم فتنه گران طبق معمول جلوی درب مساجد ایستاده بودند. همانطور هم که آقای رادان اعلام کرد یک نفر از پل پرید پایین، دو نفر خودشان را جلوی وانت نیروی انتظامی انداختند و خواهرزاده ی جناب اقای میرحسین موسوی هم که معلوم نیست و البته از همین الان مشخص است که معلوم هم نخواهد شد.

در آخر این ظلم بزرگ و این فاجعه ی اسف بار را به تمامی ملت شریف و باغیرت ایران که نه به خاطر پول و گوشت و برنج بلکه به خاطر یک سبد کوچک آزادی جان نیمه جان شان را به کف می گیرند به خیابان می آیند و قصد آزاد ندارند و آزاد می بینند، تسلیت عرض می کنم.



آزاد باشیم

گزارش کامل از درگیری های خیابان گرگان (تهران)

خیابان شهید سرتیپ نامجو از جمله خیابان هایی است که در ایام محرم هیئت ها و دسته های عزاداری بسیار زیادی را در خود جای می دهد. این خیابان از آغازین ساعات صبح عاشورا به روی مردمی که قصد خروج و ورود داشتند بسته بود و انتهای خیابان که به خیابان انقلاب منتهی است توسط نیروهای گارد ویژه مسدود شده بود. نیروهای گارد ویژه به سمت مردم معترضی که در حال شعار دادن بر علیه دیکتاتوری بودند از فاصله دور گاز اشک آور پرتاب می کردند و اجازه نمی دادند مردم به سمت دهانه خروجی نزدیک شوند.

حدود ساعت 10:30 صبح مردم جهت حرکت خود را به سمت میدان گرگان تغییر داده و جمعیت 80-100 نفری مردم به سمت بالای خیابان گرگان شروع به حرکت کرد. مردم در حال حرکت با شعار "ایرانی با غیرت...حمایت حمایت" از هموطنان تقاضای همراهی می کردند. مردمی که طبق معمول هر ساله در پیاده روها منتظر دیدن دسته های عزاداری بودند با دیدن جکعیت به صف معترضان پیوستند و تنها پس از طی شدن چندصد متر جمعیتی بالغ بر 2500-3000 نفر در صف معترضان قرار گرفتند و کنترل از دست نیروهای بسیج و انتظامی خارج شد.

ساعتی بعد در حالی که معترضان با رعایت نظم و در کمال آرامش شعار می دادند و به سمت میدان گرگان حرکت می کردند. با دسته ای حدود صد نفری از بسیجیان چوب و چماق به دست که حتا دست برخی شان میله های ساختمانی و شلنگ و کابل دیده می شد مواجه شدند و ایستادند و شعارهای شان را با قدرت بیشتری فریاد زدند.لحظاتی بعد بسیجی ها در حالی که از الفاظ رکیک استفاده می کردند شروع به حمله کردند و مردم برای این که کار به درگیری کشیده نشود از صحنه دور شدند اما متأسفانه چند تن از مردن به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و توسط مزدوران به داخل مسجدی که در اواسط خیابان گرگان قرار دارد منتقل شدند.

ساعت 12 خبرهای حاکی از این است که میدان امام حسین مملو از نیروهای سرکوب گر است و مردم از میدان رانده می شوند. همین امر باعث می شود تا جمعیتی هم از میدان امام حسین به خیابان گرگان اضافه شوند و به معترضانی که پراکنده هستند قدرتی دوباره بخشتند. مردم مجددن صف اعتراض را تشکیل می دهند. این بار هم نیروهای موتور سوار بسیجی به مردم حمله می کنند اما با مقاومت مردم مواجه می شوند و موتورهای شان آتش می گیرد و خودشان هم با گاز اشک آور و فلفل و باتوم حریف مردم نمی شوند و البته پشتیبانی مردم دست خالی از هم جالب است.

از صحنه های جالب این روز می توان به صحنه یی اشاره کرد که یک بسیجی در حال فرار از دست مردم است و توسط یک مرد حدود 30-40 ساله که روی ویلچر نشسته! گرفتار می شود و باعث می شود که مردم او را بگیرند و با باتوم خودش وی را مورد ضرب و شتم قرار دهند.

ساعت 2 بعد از طهر دسته هایی که در خیابان گرگان و اجاره دار در حرکتند بر اثر گاز اشک آورهایی که نیروهای بسیجی شلیک می کنند دچار آشفتگی و بی نظمی می شوند و مردم با دود کردن اسفند و روشن کردن سیگار و کاغذ و همچنین سرکه به یاری همدیگر می شتابند.

در این لحظات نیروهای بسیجی که توان ایستاده گی در برابر مردم را ندارند کم کم از صحنه خارج می شوند و مردم هم به سمت دیگر نقاط درگیری حرکت می کنند.

تجمع حدود یک تا دو هزار نفر در میدان امام خمینی

تصویر مربوط به تجمع امروز نیست

حدود یک تا دو هزار نفر از مردم تهران امروز در میدان امام خمینی (توپخانه) تجمع کردند. مردم تهران امروز در میان انبوهی از نیروهای گارد ویژه خودنمایی کردند و شعارهای ضد حکومتی سر دادند. در حالی که مردم سراسر ایران خود را برای عاشورای سبز و سیاه تاریخی آماده می‌کنند تا مراسم به یادماندنی برای مرجع عالیقدر آیت الل العضمی حسینعلی منتظری برگزار کنند تجمع امروز به نوعی دعوت برای روز عاشورا تلقی می شود. مدت تجمع حدود یک ساعت بوده و گارد ویژه در برخی دقایق به مردم حمله کرده است.



آزاد باشید

امروز قم تمام ایران بود؛ دست مریزادبه شما!

مردان خوب این‌طور به زیر خاک می روند. مردان خوب این‌طور روی دست ملت شان حمل می شوند. آیت الله العظمی حسینعلی منتظری کبیر در باشکوه‌ترین مراسم خاکسپاری سراسر تاریخ ایران روی دوش تک تک ملت سبز ایران در میان جمعیتی به عظمت ذره‌یی از خدماتی که به ملت ایران کرد به آغوش حضرت حق رفت تا پس از عمری مبارزه، حق‌طلبی، وطن‌پرستی و خون‌خواهی جوانان ایران مردم فرصت کنند تا از میراث عظیمی که این هدیه‌ی خداوند به ملت ایران داد بهره ببرند.

مردم ایران عاشقانه و خالصانه صدای‌شان را تقدیم آیت الله العظمی حسینعلی منتظری کردند تا خداوند به آفریدن چنین موجود دوست‌داشتنی‌یی ببالد. خداوند بزرگ امروز با کشاندن چنین جمعیتی به شهر کوچک قم نشان داد که خداوند یگانه‌ی تواناست و به عالم هستی ثابت کرد که اگر او بخواهد هزاران قدرت‌طلب نخواهند توانست از ارزش مرد بزرگی در میان ملتی بکاهند.

مردم ایران امروز همه‌ی ایران را در قم خلاصه کردند و ایران به داشتن پیر بزرگی چون آیت الله العظمی حسینعلی منتظری افتخار کرد. چه زیباست که مراسم هفتم ایت الله منتظری مصادف شد با مراسم عاشورای امام حسین (ع). امسال عاشورای حسینی همان عاشورا خواهد بود با یک تفاوت! آیت الله حسینعلی منتظری نیس که بگرید. پس ما عاشورا را به جای وی خواهیم گریست و نقطه‌یی از ایران را باقی نخواهیم گذاشت که یاد وی گرامی داشته نشود.




آزاد باشید همچون منتظری

گزارش از میدان محسنی

از ساعت 9:30 دقیقه مردم سبز و سیاه پوش از خیابان میرداماد و دیگر خیابان ها به سمت میدان محسنی حرکت می کردند. برخی خود را مشغوی دیدن مغازه ها یا روزنامه ها نشان می دادند تا فرصتی پیش بیاید و تجمعی شکل بگیرد. ماشین های نیروی انتظامی دور تا دور میدان محسنی را اشغال کرده اند.

حدود ساعت 21:45 صدای الله اکبر از سمت میدان مادر به گوش می رسد و جمعیتی در حدود 500 نفر از میدان محسنی به سمت پایین خیابان میرداماد حرکت می کنند. همزمان مردم از کوچه و پس کوچه و همه جا اضافه می شوند. همین هنگام نیروی انتظامی برای چندمین با به مردم حمله می کند اما مردن پس از گذراندن چند ده متر باز به صحنه باز می گردند.

ساعت 22:00 جمعیت خیابان میرداماد را مسدود کرده اند و ماشین ها بدون هیچ اعتراضی با بوق و چراغ و گرفتن دو انگشت به بیرون از پنجره مردم پیاده را همراهی می کنند. شعارهایی که مردم می دهند: "منتظری زنده است...مرجع پاینده است" "الله اکبر" "منتظری مظلوم...آزادی ات مبارک" "منتظری منتظری آزادی ات مبارک" "عزا عزاست امروز...روز عزاست امروز... ملت سبز ایران صاحب عزاست امروز" و ...

مراسم با آرامش و نظم خاصی برگزار می شو که بعد از مدتی طولانی باز هم ماموران نیروی انتظامی به مردم حمله و آن‌ها را متفرق می کنند. اما مردم برای چندمین بار بازمی گردند و شعارهایی ا در بزرگداشت آیت الله منتظری می دهند...

جنبش سبزب دین اش را به حسینعلی منتظری بزرگ ادا خواهد کرد

آیت الله حسینعلی منتظری درگذشت. جنبش سبز ار همین لحظه خود را آماده خواهد کرد تا بزرگترین و باشکوه ترین مراسم یادبود را برای سبزاندیش‌ترین و بشردوست‌ترین مرجع تقلید ادا کند. توان بیش از این نوشتن نیست. هرچه زودتر باید به فکر مراسمی بود که دین بزرگ جنبش سبز به آیت الله العظمی حسینعلی منتظری بزرگ ادا شود.

نیامدن جنبش سبز به خیابان ربطی به مجوز نداشت!

مسئولان خوب مجمع روحانیون مبارز که در این چند وقته خوب و دوستانه در کنار مردم بودن‌اند بدون شک خودشان هم با کراهت از این دولت غیر مردمی درخواست مجوز کرده‌اند؛ زیرا جنبش سبز برای به خیابان آمدن نیازی به این مجوزها ندارد! برای فریاد حق سر دادن نیازی نیست به مجوز گرفتن از دولتی که منتخب مردم ایراننیست. مجوز این راه‌پیمایی‌ها را خدا و انبیا و امامان و مردان خوب خدا داده‌اند.

جنبش سبز امروز به خیابان نیامد. امروز مشخص شد که طرفداران کودتا حتا نمی توانند با سوء استفاده از علاقمندان به آیت الله خمینی که اکثرشان از این دولت بیزارند (نمونه بارزش سید حسن خمینی) مردم را به خیابان بیاورند. جنبش سبز امروز پای اش را به خیابان نگذاشت نه به خاطر این که وزارت کشور کودتا مجوز نداد بلکه به خاطر این که صلاح ندانست به خیابان بیاید. چطور ممکن است جنبش سبز از دولتی درخواست مجوز کند که هنوز مورد تأیید جنبش اکثریت مردم ایران نیست.

به احتمال زاد الان که به خیابان انقلاب بروی تا دایره 5 کیلومتری را بسته اند که کسی مزاحم آقایان متظاهر نشود! این‌جاست که آدم به تظاهرات جنبش سبز می بالد که چه‌قدر زنده و نزدیک به هم بود و راه هیچ کس را هم نمی‌بست. جنبش سبز که به خیابان‌ها می‌آید کاسب‌ها کرکره‌ها را پایین می‌کشیدند و به تماشا می‌ایستادند نه این که به زور مجبور شودند ببندند و به خانه بروند. جنبش سبز با تبلیغات خودجوش و مردمی و بدون استفاده از پول همه‌ی مردم ایران به خیابان می‌آید و کودتا با استفاده از اتوبوس‌ها و رسانه‌ها و شیرینی و کیک و ساندیس‌ها و ناهارهایی که پول‌اش از جیب همه‌ی مردم برداشته شده.
 


زندانی سیاسی باید آزاد شود











قلم زرین هم به احمد زیدآبادی رسید.

شیخِ ما دلیره، کروبی‌یِ کبیره!

و باز هم این مهدی‌یِ کروبی است که صدها توهین و افترا و دروغ و حقه و نیرنگ را به یک بیانیه در هم می‌شکند و آن هم چه در هم شکستنی! این اقای شیخ محمد یزدی خیلی وقت بود که حرفی به زبان نمی‌آورد و کم کم داشت از حافظه‌ها پاک می‌شد که کرد آن‌چه نباید می‌کرد و گفت آن‌چه که نباید می‌گفت! آقای یزدی بهتر است به جای این‌که تحت حفاظت لباس شخصی‌ها بنشیند و به یاران واقعی‌یِ ایران توهین کند در این سن و سال بنشیند و طلب بخشش کند! البته نه این که ما بی‌گناه باشیم، فعلن وقت نداریم یک گوشه بنشینیم و آمرزش بطلبیم!

آقای محمد یزدی، به عنوان عضو شورای نگهبان که کاری از دست‌اش برنیامد و چنین شورایی فقط وجود ظاهری دارد و اجرایی و تأثیرگذاری‌یی درش نیستو از حق مردم دفاع کردن هم که صحبت‌اش را نکن. پس بهتر است با دلاوری مثل کروبی مقابله نکند که این‌طور جوب دندان‌شکنی بشنود و فردا باز مجبو شود جوابی بدهد و در آخر هم مثل آن‌هایی شود که خیلی حرف زدند و حالا دارند فکر می‌کنند که کروبی از کجا بهشان زده!

گذشته از این حرف‌ها باز هم دل‌مان گرم و گرم‌تر شد از این شجاعتی که شیخ شجاع‌مان دلاورانه و با ادب تمام و سبزگونه بیان کرد و حال‌مان آورد. کروبی لیاقت و پتانسیل‌اش را داشت که خیلی زودتر از این‌ها دلاوری را آغاز کند اما حالا که آستین‌ها را بالا زده تنهای‌اش نمی‌گذاریم. حالا که موسوی و کروبی راه‌شان راه مردم است پس راه مردم هم خیلی جدا از آن‌ها نیست.



آزاد با شیم

زندانی‌یِ سیاسی؛ روزهای تاریک انفرادی

درک این موضوع خیلی سخت نیست؛ که هرچه جنبش سبز در خیابان‌ها بیش‌تر قدرت‌نمایی کند و دست زورگویان را در هر ماجرای و نقشه‌یی که می‌کشند خالی می‌گذارند و همه‌ی نمایش‌های‌شان را نیمه‌تمام می‌گذارند، روزهای سخت‌تری در انتظار ستاره‌های درخشان اوین خواهد بود. این که بگوییم هیچ خبر خوشی از زندان نمی‌رسد مسخره است! چون هیچ‌گاه در هیچ زندانی اتفاق خوشی نخواهد افتاد؛ آن هم در اوین!

متأسفانه اما، زندانیان ایرانی، چه سیاسی و چه جزایی از حقوق ابتدایی و بسیار واضح خود نیز محرومند و البته که هرچه زندانی باسوادتر و حق‌طلب‌تر باشد این حقوق بیش از دیگران از وی سلب می‌شود! کشور بی‌گناه من ایران، هر روز نام جدیدی به خود می‌گیرد که متأسفانه حق‌اش هم هست! "زندان اندیشه‌ها، زندان خبرنگاران، زندان نویسنده‌گان، زندان وبلاگ‌نویسان، زندان ...". هر روز به زندانیانی که روز را به تنهایی و تاریکی می‌گذرانند و شب را در جمع بازجویان تاریک‌دل افزوده می‌شود و گویی که قرار است زندان‌ها خلوت‌گاهی شوند برای اندیشه و خیابان‌ها را چماق به دست‌ها اداره کنند.

مسئولان کوته فکری که پشت این ماجراها هستند و به آرامش رسدن مردم برای‌شان همان شکست است خیلی دوست دارند فرزندان این خاک را نفر به نفر نابود کنند یا آن‌ها را با حقارت به کنج خانه بگذارند غافل از این که این‌ها پشت‌شان به بزرگ‌ترین جنبش تاریخ ایران گرم است که الحق مردم با معرفت و متعهدی هستند.



زندانی سیاسی باید ازاد شود
دانش‌جوی زندانی باید آزاد شود
روزنامه‌نگار زندانی باید آزاد شود


نوروز - دیدار کروبی با خانواده سعید لیلاز
نوروز - برادر شهید کیانوش آسا هنوز در بازداشت است
نوروز - بیانیه شدیدالحن آیت الله بیات زنجانی در محکومیت هتک حرمت به امام(ره) و نسبت دادن آن به دانشجویان
هرانا - ادامه اعتراض دانشجویان به حمله نیروهای نظامی به دانشگاه تهران در ۱۶ و ۱۷ آذر


هرانا - مهدیه گلرو در سلول‌های انفرادی بند 209 زندان اوین


هرانا - نگرانی خانواده‌ی فریبا پژوه از وضعیت بد جسمی و روحی وی


هرانا - محمد پورعبداله، دانشجویی در میان مجرمان خطرناک؛ مجتبی سمیع‌نژاد 



آزاد باشیم